Rozmiar pozyskania drewna określony jest w Planie Urządzania Lasu, który sporządzany jest dla każdego nadleśnictwa na okres 10 lat. Zapewnia on pozyskanie drewna w granicach nie tylko nieprzekraczających możliwości produkcyjnych lasu, lecz także systematycznie zwiększających zapas drewna pozostającego w lasach tzw. zapas na pniu. Krótko mówiąc leśnicy prowadzą w lasach gospodarkę w sposób zapewniający ich trwałość i możliwość biologicznego odtwarzania.

Leśnicy pozyskują drewno stosując różnego rodzaju cięcia i zabiegi takie jak:

• cięcia rębne – odnowieniowe (częściowe lub zupełne) – usunięcie drzewostanów dojrzałych; ich podstawowym celem jest stworzenie optymalnych warunków dla powstania, wzrostu i rozwoju kolejnego pokolenia drzewostanów
• cięcia pielęgnacyjne (czyszczenia i trzebieże) – polegające na usuwaniu słabszych, chorych, krzywych lub zbyt gęsto rosnących drzew, aby stworzyć optymalne warunki wzrostu dla najwartościowszych drzew, poprawić mikroklimat, zwiększyć różnorodność biologiczną, wzmocnić zdrowotność i funkcje lasu
• cięcia przygodne – nieplanowane – są one zwykle konsekwencją wystąpienia szkodników, chorób i klęsk żywiołowych w lasach.

Drewno pozyskane na terenie Nadleśnictwa Wronki trafia głównie do przedsiębiorstw zajmujących się dalszym przerobem tego surowca: tartaków zakładów przemysłu celulozowo – papierniczego, fabryk mebli oraz mniejszych zakładów stolarskich. Ponadto drewno opałowe kupowane jest przez nabywców indywidualnych na potrzeby gospodarstw domowych.

Leśnicy umożliwiają społeczeństwu korzystanie z darów lasu, w sposób zapewniający mu trwałość.